Skip to main content

Full text of "(BitArkivo.org) Esperantisto Slovaka - Numero 36, Junio (1949)"

See other formats




REDAKCIO KAJ ADMINISTRACIO: T.S. MARTIN, Kuzmany-str.29. CSR-Slovakujo 
IV-a JARKOLEKTO e JUNIO 1949 e NUMERO 6 (86) 


ĈEA--SES= EAĈSR 


Post la dua mondmilito laboris en ĈSR du organizoj de esperantistoj: 
EACSR, kies agadkampo estis la teritorio de la tuta Respubliko, kaj 
SES, funkcianta en Slovakio. La konvencio, farita en Brno en 1946 
proponis, ke por Slovakio restu SES kaj la ĝisnuna. EAĈSR fariĝu 
ĈEA (Ĉeĥa Esperanto-Asocio) por la ĉeĥaj landoj kaj ili kune formu 
novan EACSR, kiu estu komuna supera, „tegmenta“ organizo repre- 
zenta. La ĝenerala kunveno de SES en 1947 akceptis la konvencion, sed 
EAĈSR ne. Tamen dum la Ta Kongreso de EACSR. (4.-6. VI. 1949) 
en Liberec la ĝenerala kunveno ankaŭ aprobis la konvencion kaj ĝi 
fariĝis valida. 

Laŭ tiu ĉi decido en ĉeĥaj landoj funkcios ĈEA, en Slovakio SES, 
kaj ili ambaŭ elsendos po 6 estraranoj en la komitaton de la tutŝtata 
EACSR. (Esperanto Asocio de GSR), kies tasko estos prizorgi enlandajn 
kaj eksterlandajn problemojn de tutŝtata signifo. Krome ambaŭ landaj 
organizoj rajtas agi aŭtonomie, eĉ rilate al eksterlando. 

La. Kongreso en Liberec solvis gravegan problemon, ĉar aprobinte la 
konvencion de Brno ĝi aprobis la faktan staton kaj kreis atmosferon 
de vera kunlaboro. La du memstaraj organizoj' per tuta sia laboro — 
ne konkurenca, sed inspirita de sana vetkonkurado — laboros sur la 
verda kampo de nia patrujo. La rikolto certe estos bona. 

Floru la nova EAĈSR kaj ĉiam verdu ĝiaj du branĉoj — ĈEA 
kaj SES! : 


81 


Praktiku la lingvon 


Tre ofte oni emfazas pri la esperanta movado: Esperanto estas tre 
facila, Esperanto estas vivanta lingvo, Esperanto estas tre disvastiĝinta, 
la esperantistoj estas multnombraj, k. t. p...... 

Sed la „granda publiko“ (popolamaso) ne estas sufiĉe atentigata pri 
la vereco de tiuj asertoj. Tro ofte konstatiĝas, ke la esperantistoj' nur 
balbutas kiel k varjaraj infanoj sian „karan lingvon“! Mankas al ili la 
praktikado. 

Pro tiuj du motivoj, kun kelkaj amikoj, ni alvenis al konvinko, ke 
la movado por kreski bezonas publikajn praktikejojn, kiujn ni nomas 
sonolejoj, ĉar tie la sola lingvo uzenda estas Esperanto: ni sonolas,? 
tiel, ĉiuj homoj, enlandaj kaj eksterlandaj estas egalaj. Konsekvence, 
ni sonolistoj, elektis grandajn kafejojn-restoraciojn por niaj kunvenoj. 
Tiu, kiu estas tre fervora, vizitas ĉiujn (kvin en Parizo); aliaj iras de 
tempo al tempo ĉu al la plej plaĉa, ĉu al la plej proksima de sia hejmo. 
Oni alvenas, kiam oni estas preta, oni foriras, kiam oni volas. Ĉar sur 
la tablo estas materialo montranta, ke temas pri Esperanto, la klientaro 
rimarkas, ke per tiu lingvo estas eble serioze aŭ ĝoje paroli, samkiel 
per lu ajn nacia lingvo. Vidante niajn verdajn stelojn, ili tuj kompre- 
nas, ke tio estas la simbolo de Esperanto kaj poste renkontante verdste- 
lulojn lli diros: „Jen, ankaŭ esperantisto.“ 

Sed bedaŭrinde tro malmultaj kutimas surmeti la verdan stelon, 
kvankam tio estus la. plej bona, trafa propagandilo. Efektive, la prota- 
nuloj, la duoninteresiĝantoj venos al Esperanto, se montriĝos videble, ke 
tiu lingvo estas uzata. de multegaj personoj. Do, estas devo de ĉiu kon- 
vinkita esperantisto ĉiam kaj ĉie surhavi la verdan stelon. La dua devo 
estas: kiel eble plej ofte sonoli, tio estas necesa por perfektiĝi. 

Vizitu la sonolejon almenaŭ unu fojon monate. Se vi ne loĝas en 
Parizo, kreu vi mem similajn sonolejojn, bone elektitajn, unu por ĉiu 
sabato. Eĉ se vi loĝas en urbeto aŭ vilaĝo, vi povas fari tion: tiuokaze 
unu sonolejo sufiĉas. 

La homoj estas kiel Sankta 'Tomaso: ili nur kredas kion ili vidas 
(kaj aŭdas — rimarko de la red. de ES). Do, karaj gesamideanoj, pro- 


“ Rimarko: sonoli venas de la komencliteroj de la vortoj Silenti Naci-Lingve (So 


No Lo). De tiu ĉi radiko ni povas facile krei derivaĵojn: sonolejo, sonolado. so- 
nolisto ktp. 


82 


pagandistoj, estu nun seriozaj: via propra ekzemplo estos pli profitdona 
por nia idealo ol sporadaj konferencoj, kursetoj kaj artikoloj en la ga- 
zetaro. 

(El „Franca Esperantisto — Kompreni“, Januaro 1949.) 


Je morto de V'Amiko 
Al 1Vladimir Jukl. 


Eklarmu, Landego vi Verda, vi granda: 
Ja mortis li, filo, vin ege amanta!.. 


La tombo elkreskis el maja la. tero 
kaj plore aŭdiĝas jam turta la kvero 
en nokto silenta, senluna, turmenta, 
tra vasta la valo... 


Aŭskultu, Amiko, 


pri amo rakontas Vin la najtingalo! 
Pri amo edzina, pri ida, pri frata, 
disĉipla, — Amiko tre kara, ŝatata — 
pri amo varmiga trans tomba eĉ baro, 
pri tiu sincera de la amikaro 


Perdiĝis Jam via figuro en foro, 
sed restos eterne vi en la memoro. 


Kaj kredu: Plu vivos la sankta ideo 
semita en korojn de PGranda Hebreo. 
Plu vivos eĉ Lingvo la internacia, 
multiĝos en amo „la rond” familia“ 
Sed kiu, ha ame, en koro kun ardo, 


Vi triste ekpaŝis Jam lasta al vojo, 
ni — restas ja ĉiuj en softa“ malĝojo .. 


Eklarmu, Landego vi Verda, vi granda: 
Ja mortis li, filo, vin ege amanta!... 


V. 4). Jansky. 


“ mallaŭta. 


83 


Prof. Vladimir Jukl mortis 


La esperantistaro en CSR suferis gravan perdon. La 30. IV. 1949 
matene je la 6a h. mortis post longjara malsano en sia 58a Jaro prof. 
Vladimir Jukl profesoro de la Csl. ŝt. komerca akademio en Bra- 
tislava, inspektoro de Esperanto kaj stenografio por la fakaj lernejoj 
en Slovakio, lektoro de stenografio ĉe la komerca kaj teknika altlerne- 
Joj en Bratislava. 

Li esperantistiĝis en la jaro 1909 kaj fariĝis fervora batalanto por 
la Zamenhofaj lingvo kaj ideo. Antaŭ la unua mondmilito li gvidis jam 
kursojn en Kievo kaj Moskvo. Jam antaŭ 27 jaroj li komencis instrui 
Esperanton en la komerca akademio en Bratislava, kiel oficialan, sed 
nedevigan lernobJekton. Li estis kunfondinto de la Esperanto-Klubo en 
Bratislava, vicprezidanto de SES, komitatano de EACSR, gvidanto de 
la pasintjare fondita Ekzamena komisiono de SEl. Ankaŭ sur la kampo 
de stenografado ludis li rolon kiel vicprezidanto de la Slovakia steno- 
grafia konsilantaro kaj kunredaktoro de la stenografia revuo. Li amis 
ankaŭ la naturon kaj deziris ripozi en la tombejo en la NajJtingala valo, 
ĉirkaŭita de malaltaj montoj kaj arbaroj. 

Ankaŭ dum sia grava malsano li senĉese interesiĝis pri Esperanto. 
La estraranoj de SES alterne vizitadis sian amatan vicprezidanton, ra- 
kontante al li pri novaĵoj en la movado. Tiam li montris, ke li pri- 
laboris la unuecan ĉsl. stenografisistemon por Esperanto kaj ĉiutage 
skribis en ĝi kelkajn alineojn el la E-revuoj por konvinkiĝi, ĉu lia 
verketo estas vere senmanka. 

Ankaŭ liaj lastaj vortoj estis direktitaj al la gesamideanoj. Li salu- 
tigas nin ĉiuJn kaj instigas nin, ke ni daŭrigu la laboron por nia bela 
idealo, la interfratigo de l'homaro. Sian E-bibliotekon li donacis al la 
Klubo en Bratislava. 

La enterigo okazis marde, la 2an de majo je la 11a h. Pro la nekutima 
horo kaJ malproksimeco de la tombeJo partoprenis ĝin nur 15 gesami- 
deanoj (inter ili 2 el Trnava). Super la tombo parolis la direktoro de la 
komerca akademio, reprezentantoj de la Slovaka stenografia konsilan- 
taro kaj de la Societo de slovakaj stenografoj. En la nomo de la espe- 
rantistaro adiaŭis lin direktoro Pavel Rosa, prezidanto de SES kaj 
komitatano de KACSR. Li estis lernanto de la mortinto kaj parto- 


84 


prenis ties unuan lernejan Esperanto kurson. Prezidanto Rosa parolis 
unue slovaklingve kaj poste en Esperanto, dankante la mortinton por 
sia senlaca longjara laboro por nia afero kaj adiaŭante lin, en la nomo 
de la slovaka, ĉeĥoslovaka kaj tutmonda esperantistaro li promesis 
daŭrigi la laboron por la ideo, kiun instruis al li antaŭ 27 jaroj la 
mortinto. SES metis sur la tombon girlandon kun surskribo: Lasta sa- 
luto de la esperantistaro. 

Kortuŝitaj ni forlasis la tombejon kun firma decido en la koro, ke 
ni konservos lian karan memoron kaj daŭrigos la laboron, kiun li ne 


plu povas partopreni. 
A. Cs. 





Ĉu Ĉeĥo—Ĉehĥio aŭ Bohemo— Bohemio? 


Samideano J. K. el Brno skribis al la redakcio pri Esperantisto slo- 
vaka: jenon: Nu 

„Lingve mi apenaŭ povis konstati erarojn kaj eĉ preseraroj mala- 
bundas, tamen en unu punkto mi havas riproĉeton. Nome por la land- 
nomo Bohemio (ĉeĥe: Ĉechy) vi enkondukas novan esprimon Ĉeĥio. 
Tio estas nepre malĝusta. ... Mi asertas, ke Bohemio estas nocio pure 
ceografia, same kiel Moravio aŭ Silezio. Ĉeĥoj vivas ja en ĉiuj ĉi 
tri landoj, konsekvence Ĉeĥujo aŭ Ĉeĥio signifas la tutan teritorion lo- 
ĝatan de ĉeĥoj (Moravion, Silezion kun Bohemio). Se ni la ĉeĥojn 
dividas laŭ landa deveno, ni distingas bohemianojn, moravianojn kaj 
silezianojn.“ Ktp. 

Kontraŭe, s-ano J. H. el Praha skribas: 

„Kun ĝojo mi legis en via Esperantisto Slovaka la nomojn ĉeĥo — 
Ĉeĥio anstataŭ Bohemo — Bohemujo. Mi jam klopodas kaj protestas 
dum tri jaroj ĉe laborkonferencoj kaj ĝeneralkunvenoj ĝin atingi, sed 
bedaŭrinde ĉiam falis mia postulo pro iu argumento. Do mi nune al vi 
dankas, ke vi akceptis tion, pri kio mi Jam delonge klopodas!“ | 

Kaj la redaktoro demandas: Kiu el la kompetentaj ĉehaj (bohemaj?) 
samideanoj — lingvaj fakuloj bonvolos skribi al ni artikoleton pri 
tiu ĉi problemo, en kiu li ĝin solvos definitive? 


Kio okazas en ĈSR 
IV. 


Planita elekto de lernantoj. 


Laŭ la nova lerneja leĝo de 21. IV. 1948 ekzistas Jenaj tipoj de ler- 
nejoj: Ia-grada „nacia lernejo“ (estinta „popola lernejo“), Ila-grada 
„mezlernejo“ (estinta „burĝa lernejo“ kunigita kun la unuaj kvar klasoj 
de la gimnazio), IIla-gradaj gimnazio kaj fakaj lernejoj. 

La la kaj Ila-gradaj lernejoj estas devige vizitataj de ĉiuj infanoj inter 
615 jaroj. La lernejoj de la IIla-grado estas parte devigaj (t. n. fun- 
daj fakaj lernejoj, antaŭe „„daŭrigaj“), parte elektaj (fakaj kaj gim- 
hazioJ). 

La nuna diferenco ĉe la IIla-gradaj lernejoj signifas, ke povas esti 
akceptataj ne nur lernantoj, kiuj finis la devigan vizitadon de la Ila- 
grada lernejo, sed ankaŭ tiuJ, kiuj pruvis pri sia kapableco al pli alta 
instruado Jam en la praktiko (en industrio aŭ en kampokulturado kiel 
lernoknaboj aŭ kvalifikitaj laboristoj). Tiamaniere estas forigataj la 
malhelpaĵoj ekonomiaj aŭ socialaj, kiuj malebligis al ili la studadon. 
Ĉar ĝis nun la enskribo en la elektajn lernejojn dependis tute de la emo 
de la lernanto mem aŭ de siaj gepatroj, ekde nun la instruistoj kaj la 
funkciuloj de sindikatoj kaj Unueca ligo de kamparistoJ devige elser- 
ĉadas talentitajn lernantojn por plua faka instruado laŭ ilia kapableco 
kaj laŭ la bezono de ĝenerala laborplano en diversaj fakoj. Stata mon- 
subteno forigas la eventualajn ekonomiajn malhelpaĵojn. Tiel estas 
eliminata la nedezirata kumulado (superproduktado) de laborfortoj en 
unuopaj fakoj, dum aliaj estas neglektataj ĉe elekto de okupo, nur 
manke de kono pri eblecoj kaj laboraj perspektivoj. 

Krom la ĝis nun konataj superaj fakaj lernejoj ekzistas novaj: por 
aŭtomibilismo kaj aviadismo, por delikata meĥaniko kaj optiko, por 
majstraj kaj superaj fervojaj lernejoj kaJ por fakoj de industrio teksa, 
guma, tanista, vitra, por superaj lernejoj artindustriaj kaj grafikaj. La 
gisnunaj komercaj akademioj kaJ la 2-Jara komerca lernejo ŝanĝiĝas 
Je superaj 4- resp. 2-Jaraj lernejoj ekonomiaj kun diversaj fakoj. La 
gisnuna] kampokulturistaj lernejoj estas ankaŭ riĉe diferencigitaj je 
diversaj superaj fakaj lernejoj kamparistaj kaj arbaristaj. La ĝisnunaj 
t. n. Institutoj por virinaj okupoj ŝanĝiĝas Je Superaj lernejoj por 


. . 
t t 


86 


nutrado kun branĉoj ekonomie-administrativa, por praktika dietetiko 
kaj kolektiva nutrado. Ĉar la gimnazianoj, kiuj ĉijare sukcese finstudis 
la 5-an klason, povas Jam aliĝi al fakaj kaj superaj fakaj lernejoj, oni 
malplialtigos la nombron de gimnazioj, sed ili estas nove fondotaj en 
lokoj, kie ili ĝis nun ne ekzistis. 


Koncize laŭ E. Burianek esperantigis Eliz. 


Pri la bazo de la nuna evoluo en ĈSR 


„KNiuj kondiĉoj ebligis al ni ekmarŝi sur la vojo al socialismo? Antaŭ 
Ĉio ke la faŝismo estis milite venkobatita kaj tiamaniere malaperis la 
ĉefsklaviganto kaj liberiĝis grandegaj fortoj. Dum la milito la reganta 
klaso de la unuopaj okupitaj landoj malkaŝis sian veran vizaĝon kaj 
kompromitiĝis per sia porfaŝista kunlaborado. Kreskis la memkonscio 
de la laboranta popolo, firmiĝis ĝia unueco kaj volo efektivigi novan 
ordon. Fine ŝanĝiĝis ankaŭ la rilato de fortoj en la internacia politiko, 
precipe ĉar la Sovetunio eliris el la milito ege plifortigita. 

Sub influo de ĉi tiuj faktoroj en tuta vico de landoj estiĝis reĝimoj, 
kiuj ankoraŭ ne estas socialistaj, sed kie la klaso de laboristoj aktive 
partoprenas la regadpotencon. Ekestis nova tipo de demokratio, kiun 
ni nomas popoldemokratio. Per tio nur pruviĝis en la praktiko, kion 
la marksistaj klasikuloj antaŭvidis, nome, ke ekzistas ankaŭ alia voJo 
al socialismo ol pere de diktatoreco de la proletaro kaj ŝtata organizo 
soveta. Signoj de ĉi tiu nia vojo estas: struktura ŝanĝo de nia ŝtata 
administracio per ĉesigo de la malnova birokrata-policia sistemo kaj 
konstruo de nova administrado, bazita sur sistemo de popolaj naciaj 
konsilantaroj, plue naciigo, kiu donis en la manojn de la laboristoj 


ekonomian forton, kaj fine la Nacia fronto — ligo de laboristoj, kam- 
paristoj kaj laboranta inteligentularo — gvidata de la forta Komunista 


Partio, kiu scipovis konkeri la ĉefan pozicion ne nur en la vicoj de la 
laboristaro, sed ankaŭ de la kamparistaro.“ 

(El raporto de prezidento Gottwald, okaze de kunsido de Centra 
komitato de la Komunista Partio en CSR, la 25-an de septembro 1946.) 


PARTOPRENU LA TRIAN SLOVAKAN ESPERANTO-KONGRESON 
EN BRATISLAVA! 


81 


Jozef Repĉdk: 
Libropresado en Slovakio 


La unuaj mencioj pri libropresistoj, presado kaj presejoj sur' la teri- 
torio de nuna Slovakio devenas el la fino de la XVa jarcento, do el la 
tempo tuj post la eltrovo de libropresado de Guttenberg; bedaŭrinde, 
el tiuj ĉi tempoj ni — krom unu dokumento pri indulgenco, presita 
en 1480 en Bratislava, ne havas dokumentojn kaj pruvojn, tial ni povas 
sekvi la dokumenteblan historion de libropresado en Slovakio nur 
depost la 70aj jaroj de la XVIa. jarcento. 

Tiu ĉi interspaco estas pripensiga, ĉar en la XVa jarcento Slovakujo 
vivis en cirkonstancoj tre favoraj. La bonaj ekonomiaj cirkonstancoj 
helpis ankaŭ kulturan progreson kaj en 1467 — estis fondita univer- 
sitato — „Academia Istropolitana“, Estas do ne tre facile klarigebla 
la fakto, ke la dokumentoj pri pli vasta presista aktiveco datiĝas el 
tempo pli ol jarcenton pli posta. Ĝis nun plej kontentiga estas la klari- 
go, ke dank' al la intensaj kulturaj rilatoj de Slovakio kun eksterlando 
la slovakian bezonon de libroj plejparte kovris la. presejoj de najbaraj 
landoj. Verŝajne tial neniu presisto kuraĝis starigi libropresejon. 

Tamen estas interese konstati, ke fine de la XVa jarcento nombraj 
slovakdevenaj libropresistoj famiĝis eksterlande. Apartan mencion me- 
“ritas Nikolao Bakaldr, laŭdevene slovako, kiu jam en la 90aj jaroj de 
la XVa jarcento laboras en Plzeĥ (okcidenta Bohemujo). 

Post enhejmiĝo de la presarto en Slovakujo ni trovas komence 
migrantajn presejojn. Reformacia predikisto Havel Huszdr post long- 
jara migrado tra Hungarujo fiksiĝis fine de sia vivo en Komjatice 
(suda Slovakujo) kaj presis tie kelkajn librojn. En la sama jaro alia 
reformacia predikisto, Pefro Bornemisza, fondis en vilaĝo Sintava 
libropresejon, kiun li poste translokigadis de loko al loko. Ĝia estro 
estis Valentin Mantskovit, kiu post la morto de Bornemisza portempe 
laboris en la urbeto Hlohovec; tie ĉi li presis la gravan verkon „Con- 
fessio fidei““ de Kyrmezer.? 

La jaro 1578 estas gravega limdato en la historio de la slovaka libro- 
presa arto. En tiu ĉi jaro eklaboris tri novaj presejoj, nome en Trnava. 
Bardejov kaj Banska Bystrica. 





' Paŭlo Kyrmezer, luterana pastro 1589, aŭtoro de verkoj religiaj kaj dramaj. 


88 


68 








———————— —T—————N EC” spe 


pox 
kes 

BI 
= 


” Aebannes canoicCus"i P ; | LIS lo negve 
—4ubiletin ĉodemgz loco depitatus per Reuerĉdiflimi 1 Jllu/trilimi domini. don Jobanĉ di 
” Hragonia- tituli fancti adriani Sacrolancte Romanĉ € cclefige pbim Cardinalem apoftolicunr 
de latere legaŭ ad pungarie Boberie et polonie Regna 2. Sanctillimo domino nfo 


————————————E—— — E — E 


EET AS FESORO FN AO SSS 5 perregso” —— 


lebanus € celie (cri «partini DozonizA LomMillarius in faneto negocio - 














papa quarto deltinats fidem facimus per prefentes qp quia Irostefi qe; 









debitum £ecitponendo 1 contribuendo ad Lippi pro ĉkpedicionie facienda com L 
“impiŭilimos Lurcos £ri(tianinom 8 atrocillimos hoftes iuyta ordinaconĉ preiati domini legati- 


“adeo declaramus gy poflitab 3donco £Lonfelfore Bi (e eligedo aberĉonis Sente,nciiser petis 


omnibus Lontririset confeftis abfoui etallequi fancri Jubilci cim peccatorŭ rem flion€ inuita“ 


SZ 


“i mortisarticulo plenarid Jndulgĉciam Dat ipla Die w(ce(iois dni Zinno eiu (dĉ apillel imo” 


“ Quadringentelimo Ocruagefimo £oma Abfoluciĉis o e o 
“«Piferegtur tui oipotes deus 1 cetera Die ni ibfis rpls te abfoluatet So duetoritate beatori 


- perriz paultapoftolori 3 Scte Romane Scclie mibtin bac parte cemilla 1 ibi cocefla abloluo 


——————————o——— BT A EEEE ITOO TO 


— teabomntuinculo € xcommunicaciontis - Sufpĉf1onia? Jnfdicti aliifaz Sila a Jure uel ab pole 


generalif aut (pilif ite prolaris et re(tituo te LOmunioni fideliŭ 7 participaconi € ccliafticori = 
“Sacramĉtorŭ €teadĉ auctozitate ego ab foluo te ab oibo petis mis LOtritis et Lofellis ecidDE = 
oblitiaet ĉĉcedo tibi vim peccatorŭ tuori plenazia remillionem et remitto tiblomes penas ipiti = 
- feculoauŭt in purgatozio faciendas 3n nomine pris 3 Mli 7 (piritulanci ADE nN | 


: 


Pruntedonis Slovaka. Nacia Biblioteko, 


Dokumento pri indulgenco, presita en Bratislava (1480), 





La unua konata presisto en Banska Bystrica estis Kristofo Skul- 
tety. Tamen multe pli grandan signifon por la slovaka kulturvivo akiris 
la presejo en Trnava fondita de Nikolav Telegdi. Post lia morto, ver- 
ŝajne en la unua kvarono de la XVIla jarcento, tiu ĉi presejo kunfan- 
d.ĝis kun la arciepiskopa presejo en Bratislava. 

Mondan nivelon atingis la Universitata libropresejo en Trnava, kiu 
laboris de la jaro 1640 ĝis 1797. Ĉi tie estis presataj ne nur religi-temaj 
libroj, lernolibroj, sed ankaŭ grandampleksaj verkoj historiaj, juraj, 
kaj ankaŭ nombraj slovakaj literaturaj monumentoj, kiel Cantus Ca- 
tholici (kaj aliaj). Kiam la universitato” estis translokita al Buda kaj 
kun ĝi estis fortransportita ankaŭ parto de la presejo, Vaclav Jelinek, 
unu el ĝiaj okupitoj, fariĝis memstara kaj fondis en Trnava propran 
presejon. Tiu ĉi presejo estis por slovakoj grandsignifa. ĉar ĉirkaŭ ĝi 
estiĝis la „Slovaka. Erudita Societo“ kaj tie Ĉi estis presitaj multaj 
el ĉiaj eldonaĵoj. Fine de la XIXa jarcento estis en Trnava kelkaj pre- 
sejoj kaj post la unua mondmilito ilia nombro duobliĝis. 

La trian presejon fondis en 1578 Davido Gutgesell en BardeJov. 
En tiu ĉi presejo estis en 1581 presita la unua slovaka traduko de la 
kateĥismo de Luther. Krom tio ankaŭ Jakobo Klosz fondis ĉi tie pre- 
sejon en 1597. Post la morto de Gutgesell ambaŭ presejoj verŝajne 
kunfandiĝis. Poste tiu ĉi presejo fariĝis propraĵo de la urbo Bardejov 
kaj estis estrata de Georgo Sambuch (elparolu sambuh) kaj Tomaso 
Scholz (elp. ŝolc). Komence de la XVIIIa jarcento ĝin aĉetis la koŝiceaj 
Jezuitoj. 

En Bratislava presis Johano Valo en la jaro 1594 germanlingvan 
flugfolion. En la jaroj 1609—1663 laboras en Bratislava arciepiskopa 
presejo, fondita de Francisko Forgdch (elp. forgaĉ). En 1669 fondis 
en Bratislava novan presejon Bohumir Griinder, sed ĝi jam post kelkaj 
jaroj de funkciado verŝajne fariĝis urba entrepreno. 

En la XVIIa jarcento la nombro de presejoj estas tre granda; ĝi 
estas sekvo de vigla literatura kaj kultura vivo. Tre produktiva estis la 
presejo de la familio Royer, kiu poste fariĝis posedaĵo de la familio 
Landerer, havanta presejojn ankaŭ en Budapeŝt kaj Koŝice. En la dua 
duono de la XVIla jarcento venis el Olomouc (en Moravio) iu Francisko 
Aŭgusto Patzko (elp. packo), fondis presejon, kiun post lia morto gvi- 


2 Fondita en 1635. translokita al Buda en 1777. 


90 


das liaj posteuloj; komence de la XIXa jarc. aĉetis ĝin la familio 
Snizek (elp. snĵiĵek); en ĝi estis presitaj multaj slovaklingvaj libroj. 
Riĉe ekipita kaj bele laboranta estis ankaŭ la presejo de la Weber-oj. 
fondita en 1783 de Simeono Petro Weber, kiun en 1852 aĉetis de ili 
Alojzo Schreiber. En la presejo, fondita en 1783 de Antonio Lowe la 
posedantoj ofte ŝanĝiĝis; fine ĝi venis en la manojn de Belnay-oj kaj 
Schreiber-oj, ĉe kiuj ĝi restis dum longaj jardekoj. En la XIXa jarcento 
estas en Bratislava multaj presejoj, el kiuj plej notindaj fariĝis tiuj 
de Angermayer-oj, Schmid-oj kaj Wigand-oj. Post la milito, kiam 
Bratislava fariĝis centro de slovaka ekonomia kaj kulturo vivo, estis 
fonditaj ĉi fie tre bone ekipitaj, grandaj presejaj entreprenoj. 

En la historio de la libropresado en Koŝice klare montriĝas tri 
epokoj. En la unua epoko depost 1610, kiam ĉi tie eklaboris Johano 
Fischer (elp. fiŝer), ĝis la fino de la jarcento la presistoj ofte ŝanĝiĝis. 
La duan epokon okupas la presejo de jezuitoj, kiu laboris dum plena 
jarcento. Eĉ se ĝi per sia laborkapablo kaj produktiveco ne povas esti 
komparata al la presejo de Trnava, ĝi tamen estis tre produktiva. Nur 
en la periodo 1712-1773 ĝi finpretigis 573 librounuojn. La tria epoko 
komenciĝas per la disigo de la jezuita ordeno, tiam la presejo fariĝas 
havaĵo de la familio Landerer kaj de tiu ĉi ĝin transprenas J/erfer-oj. 
Menciita esti meritas ankaŭ la. presejo de la familio EUinger. 

(Daŭrigota. 


DANKESPRIMO ĈE LA MORTOKAZO DE S-ANO PROF. V. JUKL. 


La grandnombra esprimo de la samideana kunsento, kiujn ni ricevis el 
diversaj lokoj pruvas, ke la mortinto estis ŝatata kaj amata de ĉiuj 
gesamideanoj kiuj lin konis. Tion li meritis per sia afableco, sed ankaŭ 
per sia 40-jara senlaca, fervora laboro poresperanta. Lia foriro signifas 
por nia movado grandan perdon kaj ni povas honorigi lian memoron 
plej inde, se ni promesos, ke ni klopodos imiti lian laboremon, Lian 
fervorecon atestas, ke eĉ liaj lastaj vortoj estis direktitaj al ni, sendante 
lastan saluton al ni ĉiuj kaj instigante nin al laboro, Ni akompanis lin 
al sia lasta ripozejo kaj nia prezidanto en sia parolado adiaŭis lin en la 
nomo de ĉiuj SES-anoj. Li ripozu en paco kaJ ni daŭrigu lian laboron 
por nia bela ideo! 

Slovaka Esperanto-Societo, Bratislava. 


91 


MTUTSLOVAKAJ 3a Slovaka Esperanto-Kongreso 


KONGRESO 


meo ia Dua informilo 


ADRESO: Ĉiujn korespondaĵojn, rilatantajn la 
kongreson, sendu je la adreso: 3a Slovaka Espe- 
ranto-Kongreso, Bratislava l., Zamoĉnicka 8/1. 





ALIĜILOJ kaj poŝtpagiloj estis almetitaj al la lasta numero de Espe- 
rantisto Slovaka. Pluaj haveblaj ĉe LKK. La aliĝilo validas nur kun 
samtempe ricevita kotizo (Kĉs 50.—). Bonvolu la aliĝilon klare kaj 
legeble plenigi kaj la nebezonatan tekston trastreki. Precipe la nokte- 
Jon plenigu tre precize, por ke ne okazu miskompreno. Ĉiuj pagoj estu 
efektivigataj al la Psp. 8 — 2825 Slovenske Esperantske SdruzZenie, 
Tria Slovaka Esperanto-Kongreso en Bratislava. 

FERVOJA RABATO: Kiel ni jam anoncis, ĉiu kongresano ricevas 
339/o fervojan rabaton (eksterlandanoj de la limstacio). La legitimiloj 
estas Jam dissenditaj. Kiu ankoraŭ ne ricevis ĝin, reklamaciu tuj. 

GLUMARKOJ: Kongresaj glumarkoj (vidu kliŝon supre) estas ha- 
veblaj ĉe LKK, 30 pecoj por Kĉs 10.— Uzu ilin ĉe via korespondado, 
ĉar ili propagandas ne sole la kongreson, sed ankaŭ Esperanton. 

LOGIGADO: Ni atentigas ĉiujn gesamideanojn, kiuj deziras parto- 
preni nian kongreson, ke ili aliĝu ju pli baldaŭ, por ke ni povu ĝusta- 
tempe prizorgi loĝejon. Por tiuj, kiuj aliĝas malfrue, ni ne povas ga- 
rantii hotelĉambron, sed amasnoktejo estos je dispono. — Estis al ni 
promesite, ke la kongresanoj ricevos nutraĵbiletojn por du tagoj. Pre- 
cizajn informojn vi trovos en nia Informilo, kiu estos dissendata ĝusta- 
tempe. 

EKSTERLANDAJ GASTOJ: Montriĝis intereso pri nia kongreso an- 
kaŭ inter gesamideanoj el la najbaraj landoj, tial ni sciigas, ke ili 
raJtas partopreni al la kongreso sen pago de kongreskotizo. Interesuloj 
skribu tuj al LKK. 


VENOS DANAJ ESPERANTISTOJ. | 

Komence de Julio venos al Slovakio aŭtobusa karavano de danaj 
esperantistoj. Ili rondvojaĝos en Slovakio kaj vizitos Esperanto-gru- 
pojn. Gesamideanoj, renkontu ilin. Petu informon de SEI. 


02 


De 


2 
. 
.. 


Slovakaj proverboj 
(Daŭrigo.) 


Pri manĝaĵo. (O ĵedle.) 


Pri manĝita kaj trinkita, la havsento konvinkita. 
(Len tolko je tvoje, ĉo zjeS a vypijes.) 


. Ne manĝu tiom, ke vi grasiĝu, sed nur tiom, ke vi fortiĝu. 


(Nejedz na sadlo, ale na silu.) 
Hundo benas eĉ la muŝon, se ĝi mem flugas en buŝon. 
(Dobra je psovi mucha, ked mu padne do brucha.) 


Pri malsato. (O hlade.) 


Malsatego ĝin aranĝas, ke hund' eĉ hundon formanĝas. 
(Ked je hlad i pes psa z]e.) 


. Neniam homo la sata, emas kredi al malsata. 


(SYty laĉnemu neveri.) 


Pri trinkado. (O piti.) 


. Paro da dolĉe venenigaj „Ino“-j estas bona vizo kaj bela virizo. 


(Dobre vino a pekna zena, dva sladke jedy.) 


. Tiu faris surmonde la plej grandan krimon, kiu unua miksis akvon 


en la vinon. 
(Najviĉsi lotor na svete bol ten, kto prvy do vina vody nalial.) 
Se alkohol kapen pasas, kapon prudento forlasas. 
(Palenka do hlavy, rozum z hlavy.) 


LJ 


Pri sano. (O zdravi.) 


Sano, paco, pano — jen feliĉ' en mano. 
(Kto ma zdravie, pokoj, chleba, ten ma vsetko, ĉo mu treba.) 


. La riĉec' de malsanulo ofte egalas al nulo, 


(Kde nieto zdravia, ani bohatstvo za niĉ nestoji.) 


(Daŭrigota. 


93 


EL ESPERANTUJO | 








KOSICE, La 24an de majo festis la lo- 
ka Esperanto-klubo (nun Loka grupo de 
SES) la 25an datrevenon de sia fondiĝo, 
Ĝi estis fondita de s-ano Jozef Fridrich 
(el Brno) kaj kelkaj s-anoj, al kiuj 
apartenas ankaŭ ĝia nuna vicprezidanto, 
s-ano Alojz D. Kremer. Por soleni la ju- 
bileon, koŝiceaj gesamideanoj aranĝis 
akademion. La akadenio okazis antaŭ- 
vespere de la jubilea tago en la granda 
halo de „Veritas“. 

La akademion malfermis kaj la gastojn 
bonvenigis la sekretario de la klubo. 
s-ano A. Magera, salutante speciale la 
persone ĉeestantan fondinton, s-anon 
J. Fridrich. La programo komenciĝis 
per „Kiu por la vero“ kaj „La Espero“ 
kantitaj komune. Muzikajn programe- 
rojn prezentis mandolinistoj sub gvida- 
do de s-ano Galica, kaj tamburistoj, gvi- 


dataj de s-ro instruisto Nemes, Solkan- 
tojn kantis ges-anoj V. Farkasovi, E. 
Kremerova4 kaj L. Takaĉ, S-anino M. 
Husarova belege pianludis .„Valse Cis- 
mol“ de Sopen. Poste s-ano J. Fridrich 
parolis pri la fondo de la klubo antaŭ 
25 jaroj. Lia parolado estis tre interesa 
kaj ricevis grandan aplaŭdon. 

Antaŭ la fino de la akademio la se- 
kretario gratulis al s-ano Kremer okaze 
de la baldaŭ venonta datreveno de lia 
naskiĝtago (la 29a de maJo). Lian gra- 
tulon sekvis popoldancoj, dancitaj de ok 
Junulinoj, kaj transdono de bukedo al 
la Jubilanto. 

VESELI NAD MORAVOU: Partopre- 
nintoj de la vintra kurso decidis fondi 
esperantistan klubon. En la kunveno, oka- 
zinta la 5-an de majo 1949 estis elektita 
provizora komitato: prezidanto Jaromir 
PavlackyYy, vicprezidanto Leopold Ob- 
[eser, sekretario Antonin Lecidn, kasisto 
Frantisek Hynst, revizoroj: Jdn Lehnert, 





Anoj de la Esperanto-kurso es Veseli nad Moravou. 


94 


s-ino Marie Ruĉkovid, anoj: f-ino Vlasta 
Trdvnickovd, f-ino Marie Hradilovad. f-ino 
Bozena Kurivialovd, f-ino Vlasta Salc- 
rovi. Adreso de la. nova klubo: 
Esperantista asocio en CSR, slovaka 
klubo en Veseli nad Moravou. ĈSR. 


ESPERANTO PROGRESAS EN SVIT 
Post la oficiala reprezentado de Svit 
en Koŝice okaze de la Ila Tutslovaka 
Esperanto-Kongreso kaj aranĝado de 
Esperanto-tago kun prelegoj, Svit kaj 
la svitaj gesamideanoj aranĝis kunvenon 
kun prelego pri .Esperanto kaj la la- 
boristo“ la 13an de februaro 1949, Dr. 
Izak el Turĉ. Sv, Martin faris interesan 
prelegon al kiu d-ro Sahliger el Svit al- 
donis priesperantajn „svitaĵojn“. La suk- 
seco de la kunveno estis granda, ĉar 
samtempe funkciis ekspozicio pri turis- 
maj afiŝoj en Svit, Hodiaŭ ni povas 
skribi pri kelkaj sukcesoj en SVIT: 

En la entreprena laborista lernejo 
funkcias kurso por komencantoj kaj 
por progresantoj. La 26an de marto 
1949 la Koŝice-a radio-stacio elsendis 
nian prelegon pri Esperanto, De la 8a 
ĝis la 20a de junio la ZK-ROH aranĝos 
Esperantan kurson, kie instruos konata 
CĈe-metoda instruisto Sole el Mlada Bo- 
leslav. La kurso finiĝos per ekzameno 
pri lingvoscio. En la faka bulteno de la 


fabrika Centra libraro por la fabrikaj 


departementestroj aperadas regule scii- 
goj pri Esperanto. Ĝis nun estis eldo- 
nitaj du specialaj suplementoj pri „Espe- 
ranto kaj nia fabriko“ kaj „Esperanto 
kaj la laboristo“. En la fabrikaj ĉiu- 
tagaj radio-elsendadoj aperas regule 
scligoj pri novaĵoj en Esperantujo. Je la 
fino de aprilo la samideanoj el Svit 
organizis kulturan priesperantan bri- 
gadon al la konata sanatorio Vysŝne 
Hagy, kie montriĝas granda intereso pri 
Esperanto. 


„NA CESTU“, la monata revuo de la 
fervojdirekcio en Bratislava, aperigas 
regule esperantan rubrikon. En la marta 
n-ro aperis la invito de la Aŭstria fak- 
grupo de esperantistoJ-fervojistoj ĉe la 
Aŭstria Esperanto-federacio, La rubri- 
kon gvidas s-ano St. R. Seeman (la ad- 
reso de la revuo: Bratislava, Klemen- 
sova 10). 

REGIONA MANIFESTACIA KON- 
GRESO de esperantistoj kaj amikoj de 
Esperanto okazis la llan kaj 12an de 
Junio en Ostrava. Programataj estis 
(sabate vespere) akademio, (dimanĉe) 
manifestacia kongreso kun prelego de 
Dr. Th. Kilian: Esperanto en lernejon. 
krome ĝardenfesteno kaj dancamuzo, 

KEZMAROK. Post Nove Zimky anon- 
cas sin ankaŭ la studentoj de la gimnazio 
en Kezmarok. La 7Tan de majo ili fondis 
Esperanto-rondeton en kadro de la ler- 
neja organizo de Ĉeĥoslovaka junular- 
asocio. Prezidanto estas M. Zvara, se- 
kretario: G. Albrecht, protokolisto G. 
Kapolkovd, kasistino V. Hadravovd. — 
La rondeto, nombranta 30 anojn, ko- 
mencis komunan studadon de Esperanto 
kaj preparas ekspozicion de Esperan- 
taĵoj. La rondeto publikigas jenan al- 
vokon: 

Esperanto-rondeto..ĉe. la. gIm- 
nazio en Kezmarok alvokas ĉi- 


ujn studentojn-esperantistojn 
fondi Esperanto-rondeton ĉe 
niaj lernejoj kaj invitas- ilin 


samtempe al konkurado! 

Ni gratulas sincere al niaj junaj fer- 
voruloj! | 

OLOMOUC. La kulturfako de la Di- 
rekcio de Ĉeĥoslovakaj ŝtataj fervojoj 
favoras nian movadon kaj aranĝas 
kursojn en stacioj, kie sin anoncas 
sufiĉa nombro da interesuloj. En ĉijara 
vintra sezono okazis kursoj en 5 lokoj. 


95 


KOSICE. Nia nelacigebla, 76-jara sa- 
mideano A. D. Kremer komencis kurson 
por komencantoj kun 12 personoj. 

INTERNACIA MUZIKA EJSTEDVO- 
DO DE LLANGOLLEN okazis ĉi-jare la 
14—19an de junio. Ĉi tiu grava kimra 
nacia kulturfesto, celanta progresigi la 
ideon de internacia amikeco pere de 
kantado, eldonis belan detalan prospek- 
ton kun programo en Esperanto, 

ESPERANTOLOGIO estas preparata 
scienca revuo, dediĉota al lingvistiko 
kaj bibliografio de Esperanto. Ĝi ape- 
rados en kajeroj po 64 paĝoj. La unua 
kajero aperos en julio. Ni sincere salu- 
tas tiun ĉi gravegan entreprenon. Por 
informoj pri Esperantologio turnu vin 
al D-ro Paul Neergaard, Gothersgade 
158. Kopenhago K, Danmark. 


Somera Esperanto-lernejo en 
RozZznov pod Radh. okazos en la 
tagoj 1a-15a de augusto, Okazos kursoj 
por komencantoj kaj progresintoj en 
agrabla regiono. Informojn kaj aliĝilon 
petu de Krajsky vybor Letni espe- 
rantskeĉ Skoly v RoZnove, Ostrava l., 
Hotel Imperial. 

Gesamideanoj el Slovakio, partoprenu 
la somerajn lernejojn en Doksy kaj 
Roznov! 





ABONU la monatan revuon .ESPE- 


RANTISTA“, oficialan organon de Ĉeĥa 
Eseranto-Asocio. Adreso: Praha XIX/Z, 
post. prihr. 7075. Jarabono Kĉs 80.—. 





PERSONAJ 


ALVOKO. Minacas danĝero, ke Radio 
Ostrava devos ĉesigi siajn Esperanto- 
elsendojn. Tial ĉiu tuj skribu nacilingve 
al ĈCsl. rozhlas, Ostrava kaj petu daŭri- 
son de la elsendoj en Esperanto. Nece- 
sas laŭeble multaj skribaj petoj. S4ribu 
tuj, skribu unuope! Dankon! 





SCIIGOJ 








NASKIĜO. Al la familieto de s-ano 
Jan Mikulas en Koŝice naskiĝis la 10an 
de aprilo filineto Jana. Niajn bondezi- 
rojn! 

La 23an de aprilo naskiĝis Petro, la 
unua filo de s-ano I. Zalupsky en Koŝi- 
ce, Bonvenon al nova samideano! 

FIANĈIĜO. S-anino Mario Kavĉako- 
v4 kaj s-ano Aurel Magera anoncas sin 
kiel gefianĉoj. Sinceran gratulon! 

MORTO. S-ano Stefano Blanar, 26- 
jara fervora batalanto por nia afero 
mortis 29.5,49 en Nove Mesto n/V. post 
longa grava malsano. En li foriris ne 
nur konsciplena ano de Esperanto- 
rondeto en N. Mesto nad Vah., sed en 
li nia tuta movado perdas vere ekzem- 
plan laboremulon, honestan verdling- 
vanon, kiu malgraŭ sia korpa malsano 
ĝis lasta momento fervore fosis sian 
sulkon, Liaj parencoj kaj tutmondaj 
cekorespondantoj akceptu nian since- 
ran kondolencon. 

Dio donu al li eternan ripozon! 





ESPERANTISTO SLOVAKA, ĉasopis Slov. esperantskĉho ustavu. Vychadza mesaŭne. Zakladatel Arnost 


Vaha. — Red. a admin.:; Turĉ. Sv. Martin, Kuzminyho 29. Rediguju: E. V, Tvarozek a zodp. zist. 

Dr. Lud. Izik. — Predplatne na rok Kĉs 70.—, do cudziny Kts 80.-. — Uĉet Poŝtovej sporitelne 

S-9615, Slovensky esperantsky ŭstav, Turĉ. Sv. Martin. — Novin. vypl. pov. Riaditelstvo poŝt pod 
Cc. 22,857-I.-1948. — Dozorny a podaci poŝt, trad Turĉ. Sv. Martin. 


ESPERANTISTO SLOVAKA, organo de Slovaka Esperanto-Instituto. Aperas monate. Adreso: T. S. 


Martin, Kuzmany str. 29, CSR-Slovakio. Fondinto A. Vaha. — Redaktas: E. V. Tvarozek kaj la 
respondeca reprezentanto Dr. Ludoviko Izik, — Abonprezo por eksterlando: 16 int. respondkuponoj 
aŭ egalvaloro en Esperantaj libroj. 

Tlaĉiareĥ — Presejo: KUS, T, S. Martin. 


96